Halka

Jedna z trzech przedwojennych ekranizacji słynnej opery narodowej Stanisława Moniuszki. W górskich plenerach rozgrywa się dramat młodej Halki, która zakochuje się w przystojnym szlachcicu. Na drodze do ich szczęścia staje nieubłagana hierarchia społeczna i niestałość uczuć.

Halka w reżyserii Konstantego Meglickiego to nie tylko historia tragicznej miłości, ale także cenne świadectwo okresu przejściowego między polskim kinem niemym i dźwiękowym. Film, pierwotnie całkowicie niemy, dwa lata po premierze został udźwiękowiony – wzbogacono go o ilustrację muzyczną, w tym fragmenty arii operowych. Cyfrowa rekonstrukcja filmu była jednym z największym wyzwań, przed jakimi stanęła Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny.

Karolina Hołub

Konstanty Meglicki (1890–1955) – reżyser, aktor i pedagog aktywnie uczestniczący w rozwoju polskiej kinematografii okresu międzywojennego. W latach 20. założył Studio Filmowe, które ukończyli m.in. gwiazdor Mieczysław Cybulski oraz Zorika Szymańska – partnerka życiowa Meglickiego. Jego krótka kariera reżyserska przypadła na przełom lat 20. i 30. W tym okresie zrealizował cztery filmy nieme, w tym Halkę (1929), która przyniosła mu najwięcej rozgłosu.

współorganizator sekcji