Missisipi w ogniu

Rok 1964, agenci FBI przyjeżdżają do Missisipi, żeby rozwikłać zagadkę zaginięcia trzech działaczy na rzecz praw obywatelskich. „Ten film będzie lekcją historii dla milionów Amerykanów” – zachwycał się senator Ted Kennedy. Dzieło zdobyło siedem nominacji do Oscarów, m.in. za kreacje Gene’a Hackmana i Frances McDormand oraz za reżyserię Alana Parkera. Dziś też, niemal 40 lat po premierze, Missisipi w ogniu ogląda się świetnie.

Dlaczego więc jeden z komentatorów nazwał film „kinowym linczem na prawdzie”? Oparty na autentycznych wydarzeniach scenariusz skupia się bowiem na białych funkcjonariuszach FBI. Tymczasem w rzeczywistości agencja ignorowała przemoc wobec czarnych na Południu, a Afroamerykanie byli ofiarami prowadzonej przez nią inwigilacji. Już w scenie otwarcia film sprowadza do roli statystów prawdziwych bohaterów tej historii. Trzech aktywistów, dwóch białych i jeden czarny, sunie w aucie przez noc. Uciekają przed pościgiem. Biali z przodu, czarny z tyłu – bierny i przestraszony. W rzeczywistości za kółkiem siedział właśnie Afroamerykanin James Chaney.

Coretta Scott King pytała: „Kiedy Hollywood odważy się opowiedzieć prawdziwe historie czarnych, którzy w walce o równouprawnienie oddali życie?”.

Maciej Jarkowiec

Alan Parker (1944–2020) – brytyjski reżyser, scenarzysta i producent. Karierę rozpoczynał w reklamie, uchodzi za współtwórcę języka wizualnego tej formy. Jego filmy wyróżniają się dynamiczną stylistyką i odwagą w podejmowaniu tematów społecznych. Laureat licznych nagród, w tym BAFTA i Złotych Globów. Swobodnie poruszał się między gatunkami, od musicalu po thriller paranormalny, pozostając jednym z najważniejszych twórców brytyjskiego kina końca XX wieku.