Noc myśliwego

„Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą w odzieniu owczym, wewnątrz zaś są wilkami drapieżnymi” – mówi do gromadki dzieci zawieszona w czerni kosmosu Lillian Gish. Tak rozpoczyna się jedna z najpiękniejszych i najbardziej niepokojących ekranowych baśni. Noc myśliwego, jedyny film wyreżyserowany przez aktora Charlesa Laughtona, rozwija biblijny cytat w osadzoną na amerykańskim Południu przypowieść. Czasy Wielkiej Depresji: wędrowny kaznodzieja Harry Powell (wybitny Robert Mitchum) przybywa do małego miasteczka. Nie chce jednak nieść Słowa Bożego, lecz zdobyć ukryty tam łup z napadu na bank. Jest pozbawioną moralności bestią i właśnie rozpoczyna swoje polowanie.

Laughton pragnął „przywrócić siłę obrazu w erze dźwięku”. Inspirując się niemieckim ekspresjonizmem, zsubiektywizował scenografię – abstrakcyjną i minimalistyczną. Obraz z kolei nabrał ostrości charakterystycznej dla przedwojennej taśmy nitro. W ten sposób powstał film wyjątkowy i ponadczasowy – chociaż w momencie premiery został odrzucony przez krytyków i publikę, co podkopało reżyserskie ambicje i pewność siebie autora.

Marcin Prymas

Charles Laughton (1899–1962) – brytyjski aktor, scenarzysta, producent i reżyser. Karierę rozwijał na deskach Broadwayu i w Hollywood. Laureat Oscara za rolę w Prywatnym życiu Henryka VIII Alexandra Kordy. Jako reżyser stworzył tylko jeden film – Noc myśliwego – który, początkowo niedoceniony, zyskał status dzieła kultowego i dziś uchodzi za jedno z najważniejszych osiągnięć kina amerykańskiego lat 50. XX wieku.