Nostalgia

Przedostatnie dzieło wielkiego poety kina Andrieja Tarkowskiego i zarazem pierwszy z dwóch filmów fabularnych nakręconych już poza granicami Związku Radzieckiego. W tym kontekście przedstawiona w nim historia prezentuje się jakby profetycznie. Rosyjski pisarz Andriej Gorczakow wraz z przewodniczką i tłumaczką Eugenią podróżuje po Italii, badając życie swojego rodaka – XVIII-wiecznego kompozytora. Spotkanie z szalonym Domenikiem rozbudza w Andrieju tęsknoty za utraconym. Nostalgia utkana jest z motywów dobrze znanych z metafizycznej twórczości Tarkowskiego: na tle hipnotyzujących pejzaży opowieść płynie niespiesznym tempem duchowych rozważań przy akompaniamencie utworów Verdiego czy Beethovena. Enigmatyczny scenariusz dzieła jest wynikiem współpracy reżysera z Tonino Guerrą, który na koncie miał już wówczas pracę przy filmach Antonioniego, Angelopoulosa czy Felliniego. Przygotowaniom do realizacji projektu Tarkowski i Guerra poświęcili natomiast dokument Czas podróży.

Julia Palmowska

Andriej Tarkowski (1932–1986) – radziecki reżyser filmowy i teatralny, uznawany za jednego z najwybitniejszych autorów w historii kina. Rzemiosła uczył się na WGIK w Moskwie, gdzie jego mentorem był Michaił Romm. Zadebiutował Dzieckiem wojny, które uhonorowano Złotym Lwem na festiwalu w Wenecji. Autor wielu uznanych dzieł, m.in. Andrieja Rublowa, Solaris i Zwierciadła. Ingmar Bergman powiedział o nim, że „wymyślił nowy język, zgodny z naturą kina, chwytający życie jako odbicie, życie jako sen”. Wpływ Tarkowskiego można znaleźć w filmach wielu współczesnych twórców, od Carlosa Reygadasa po Nicolasa Windinga Refna.

Katalog 17. MFF Nowe Horyzonty