O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji

Akcja filmu rozgrywa się w bliżej nieokreślonej przyszłości. Tuż po wojnie atomowej, która zniszczyła życie na Ziemi, kilkuset ocalałych z kataklizmu ludzi chroni się w betonowej budowli. Czekają na przybycie cudownej arki, mającej ich ocalić. Tak przynajmniej twierdzą przywódcy społeczności. Tymczasem kopuła budowli zaczyna pękać.

Piotr Szulkin konsekwentnie kreował swoją autorską wizję kina science fiction, które posługując się konwencją fantastyki, formułowało przenikliwe diagnozy polityczne, społeczne i filozoficzne. O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji to jedno z najważniejszych osiągnięć polskiego kina gatunkowego XX wieku. Powstały w czasie głębokiego kryzysu politycznego i społecznego film Szulkina jest przesiąknięty pesymizmem epoki i ukazuje katastroficzną wizję końca, którą można odczytywać zarówno jako alegorię świata doby schyłkowej zimnej wojny, jak i metaforę kondycji człowieka w opresyjnym systemie.

Alicja Nowacka

Piotr Szulkin (1950–2018) – reżyser, scenarzysta i scenograf. Nagrodzony na Krakowskim Festiwalu Filmowym za krótki metraż Mięso. W historii polskiej kinematografii zapisał się jako twórca kina science fiction o autorskim charakterze. W filmach takich jak Golem, Wojna światów – następne stulecie, O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji, Ga, ga. Chwała bohaterom łączył kino gatunkowe z komentarzem politycznym.

współorganizator sekcji

partner pokazu