Prawda

W dramacie sądowym Henriego-Georges’a Clouzota nic nie jest jednoznaczne, na czele z główną bohaterką – piękną i zagubioną Dominique, której przekleństwem okazał się niegasnący głód życia i miłości. W jednej z najbardziej przejmujących ról dramatycznych w karierze (pierwotnie napisanej dla Sophii Loren) Brigitte Bardot wciela się w młodą Francuzkę oskarżoną o zabójstwo dawnego kochanka. Utkana z retrospekcji i porywających scen procesowych Prawda to tragiczna historia o zaborczej namiętności i wyniszczającym pragnieniu wolności. Zderzając konserwatyzm z młodzieńczą pasją i pruderię ze współczesną kobiecością, reżyser demaskuje w filmie seksizm i męskocentryczność ówczesnego wymiaru sprawiedliwości. Sędzia i prokurator nie bez powodu wolą widzieć w Dominique wampa niż człowieka z krwi i kości. „Czy to jej wina, że jest piękna?” – pyta dramatycznie obrońca bohaterki, zwracając uwagę na autotematyzm roli największej „seksbomby” w historii francuskiego kina.

Daria Sienkiewicz

Henri-Georges Clouzot (1907–1977) – francuski reżyser, scenarzysta i producent, jeden z najwybitniejszych twórców europejskiego kina gatunkowego. Jako pierwszy w historii zdobył główne nagrody trzech najważniejszych festiwali filmowych – w Berlinie, Cannes i Wenecji – należąc do niezwykle wąskiego grona zaledwie czterech reżyserów, którym udało się dokonać tej sztuki. Jego thrillery i kryminały wyróżnia mroczna wizja świata oraz silny nacisk na psychologię postaci. Clouzot z przenikliwością ukazywał ciemne strony ludzkiej natury – obsesję, zazdrość i moralną słabość.