Służący

Służący Josepha Loseya to precyzyjnie skonstruowany thriller psychologiczny. Zaczyna się jak kameralny portret luksusowego londyńskiego życia: młody, bogaty mężczyzna zatrudnia osobistego kamerdynera, by uporządkować swoją codzienność. Z każdą kolejną sceną film odsłania coraz więcej dwuznaczności, a relacja między bohaterami stopniowo traci swoje oczywiste ramy.

Tony jest beztroski, czarujący i przyzwyczajony do wygodnego życia. Barrett – dyskretny, kompetentny i nienagannie uprzejmy. Ich relacja szybko przestaje być zwykłym układem między pracodawcą a pracownikiem. Sytuację komplikuje obecność narzeczonej Tony’ego, Susan, która nie kryje się ze swoim uprzedzeniem do Barretta.

Służący hipnotyzuje i konsekwentnie podkopuje poczucie pewności, pokazując, jak łatwo pozory mogą mylić.

Joseph Losey to jedna z najbardziej fascynujących, a dziś zaskakująco rzadko przywoływanych postaci brytyjskiego kina XX wieku. Amerykanin, który wyemigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie stworzył swoje najważniejsze filmy takie, jak Posłaniec, czy Wypadek.Film jest adaptacją powieści Robina Maughama, a scenariusz napisał wybitny dramatopisarz i późniejszy laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury Harold Pinter, co widać w gęstych dialogach i napięciach ukrytych między słowami. Jedną z najwyżej cenionych ról w swojej karierze stworzył tu ceniony aktor Dirk Bogarde. Służący został uhonorowany m.in. trzema nagrodami BAFTA i był nominowany do Złotego Lwa festiwalu w Wenecji. Do dziś pozostaje jednym z najbardziej niepokojących i bezkompromisowych filmów brytyjskiego kina lat 60.

Reset

Joseph Losey (1909–1984) – amerykański reżyser filmowy i teatralny. Na początku lat 50., wpisany na czarną listę Hollywood w okresie makkartyzmu, opuścił Stany Zjednoczone i przeniósł się do Europy, gdzie spędził większą część swojej kariery, przede wszystkim w Wielkiej Brytanii. Wielokrotnie współpracował z dramaturgiem Haroldem Pinterem – późniejszym laureatem literackiej Nagrody Nobla – autorem scenariuszy do jego najważniejszych filmów. Laureat Złotej Palmy za Posłańca (1971) oraz Cezarów za najlepszy film i reżyserię za Pana Kleina (1976).