Śmierć prezydenta

Śmierć prezydenta przedstawia wydarzenia związane z wyborem i zabójstwem pierwszego prezydenta II Rzeczypospolitej, Gabriela Narutowicza (Zdzisław Mrożewski). Mamy 1922 rok. Atmosfera polityczna w ówczesnej Polsce gęstnieje z każdym dniem, tężeją konflikty ideologiczne i społeczne podziały, a wobec nowo wybranego prezydenta narasta fala nienawiści. W wiarygodny, iście paradokumentalny i chłodny sposób Kawalerowicz pokazuje kolejne etapy prowadzące do zamachu dokonanego przez fanatyka Eligiusza Niewiadomskiego (Marek Walczewski). Dzięki temu widz może samodzielnie interpretować wydarzenia i motywacje bohaterów. Dużą rolę odgrywają powściągliwa forma, wyborna gra aktorska oraz pietyzm w dbaniu o detale i oddanie atmosfery wydarzeń tamtego okresu. Śmierć prezydenta to dzieło poruszające i wciąż aktualne. Uświadamia, jak łatwo demokracja może zostać zachwiana przez skrajne emocje i brak dialogu.

Jerzy Kawalerowicz (1922–2007) – polski reżyser i scenarzysta filmowy. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w trakcie studiów odbył Kurs Przygotowania Filmowego. Jako student asystował przy realizacji pierwszych powojennych filmów polskich, m.in. Zakazanych piosenek Leonarda Buczkowskiego (1946). Od 1951 roku pracował jako samodzielny reżyser. Jego pierwszy film fabularny Gromada został wyróżniony na festiwalu w Karlowych Warach. Udany debiut reżyserski umożliwił mu realizację kolejnych filmów fabularnych. W 1966 roku jego Faraon był nominowany do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Twórczość Kawalerowicza charakteryzuje się doskonałym opanowaniem warsztatu realizatorskiego i wyczuleniem na kompozycję plastyczną kadru. W swoich filmach podejmuje refleksję nad naturą człowieka i jego miejscem w świecie, często w kontekście psychologicznych i politycznych uwarunkowań. Dziś jego dzieła uchodzą za klasykę polskiego kina.

Katalog 7. MFF Nowe Horyzonty

partner sekcji

partner pokazu