Sześć kobiet dla zabójcy

Być może niewielu wie, że w latach 1958–1963 szwedzki reżyser komedii Arne Mattsson zrealizował serię pięciu thrillerów, których bohaterami byli małżonkowie – zgrana para śledczych – a każdy z filmów miał w tytule inny kolor. W 1958 roku przyszła kolej na Manekina w czerwieni. Trudno nie pomyśleć, że ikoniczny kryminał giallo, czyli zrealizowane w 1964 roku Sześć kobiet dla zabójcy – jeden z pierwszych przebłysków geniuszu w niezwykłej karierze Maria Bavy – nie jest w pewnym sensie dłużny temu wcześniejszemu szwedzkiemu filmowi. To samo luksusowe środowisko świata mody, te same postaci – olśniewająco piękne modelki, te same niespodzianki, czyli straszliwe zwłoki wystawione na widok publiczny, burzące życie całego przedsiębiorstwa. Czy to właśnie tamten film był prawdziwym prekursorem giallo? Jedno jest pewne: Mario Bava w 1964 roku zdecydowanie poszedł o krok dalej. Sadyzm i przemoc, półnagie, olśniewające kobiety, cała scenografia, światła i kolory – wszystko to staje się sceną dla makabrycznego widowiska, które przeszło do historii, inspirując całe pokolenia reżyserów giallo i nie tylko. Można by powiedzieć: kopiowanie od najlepszych zawsze się opłaca.

Stanisław Bardadin

Mario Bava (1914–1980) – włoski reżyser i scenarzysta, twórca sięgający po różne gatunki filmowe. Realizował komedie, adaptacje komiksów oraz spaghetti westerny, jednak największe uznanie przyniosło mu włoskie kino grozy; uznawany jest za jednego z pionierów nurtu giallo. Jego filmy, najczęściej niskobudżetowe, koncentrują się na brutalnych zbrodniach, a połączenie fetyszyzmu, intensywnej kolorystyki i suspensu sprawia, że są hipnotyzującymi widowiskami. Bava jest powszechnie uważany za jedną z najważniejszych postaci w historii horroru, filmową pasję włoskiego twórcy kontynuuje jego syn Lamberto Bava.

partner sekcji