Tatuś

„Trudno jest tacie powiedzieć zdecydowane nie. Ale z drugiej strony to jest tak znakomity scenarzysta! I mam tę przewagę, że to mnie pierwszemu proponuje swoje dzieła” – mówił Jan Svěrák. To musiało się tak skończyć: dziecko (wraz z kolegą jeszcze z dzieciństwa) zrobiło film o rodzicu. Ale jeśli ma się taki temat w domu, to absurdem byłoby go nie podjąć. Po jakże owocnej współpracy przy Szkole podstawowej, Akumulatorze 1, Koli i Ciemnoniebieskim świecie nadszedł twórczy zastój. Panowie nie mogli się dogadać co do istoty kolejnego scenariusza. Prasa wręcz donosiła o sporze w rodzinie Svěráków. Kryzys z czasem udało się pokonać, powstały Butelki zwrotne, a wcześniej Tatuś, w którym bliżej poznajemy ojca – dosłownie i w przenośni – sukcesów Jana. To czułe, ale nieprzesłodzone spojrzenie na życie osobiste i zawodowe Zdeňka Svěráka. Będzie o dzieciństwie, o wejściu na scenę, o słynnym, działającym nieprzerwanie od 1967 roku praskim Teatrze Járy Cimrmana, o osiągnięciach w świecie kina. Nie jest tajemnicą, że nasz bohater lubi wplatać w swoje opowieści postaci i wspomnienia ze swojego długiego, barwnego życia. Ten filmowy portret dostarcza podpowiedzi, gdzie szukać tych ech osobistych przeżyć.

Maciej Gil

Jan Svěrák (ur. 1965) – czeski reżyser, scenarzysta i producent. Syn aktora i scenarzysty Zdeňka (ur. 1936), ojciec montażysty Františka (ur. 1991) i aktora Ondřeja (ur. 2001). Absolwent wydziału filmu dokumentalnego FAMU w Pradze. Laureat studenckiego Oscara za Ropojady (1988) i Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego za Kolę (1996). Otrzymał też nominację za Szkołę podstawową (1991), a także Kryształowego Globusa w Karlowych Warach za Jazdę (1994), zdobywca wielu Czeskich Lwów i innych nagród. Jego filmy Szkoła podstawowa, Kola, Ciemnoniebieski świat (2001) i Butelki zwrotne (2007) są liderami czeskiego box office’u. Ponadto Jan Svěrák pojawia się w aktorskich epizodach w filmach swojego kolegi Filipa Renča.

Martin Dostál (ur. 1962) – czeski historyk sztuki, kurator, reżyser i scenarzysta. Kolega Jana Svěráka jeszcze z lat dziecięcych, z którym wchodził w świat kina. Absolwent wydziału produkcji FAMU w Pradze i historii sztuki na Uniwersytecie Karola. Autor filmów dokumentalnych i reklam, kurator wystaw, publikuje artykuły i książki monograficzne o sztuce współczesnej. Kierował Wschodnioczeską Galerią w Pardubicach, obecnie jest dyrektorem artystycznym Słowackiej Galerii Narodowej w Bratysławie. Współautor scenariusza Jazdy (1994) Jana Svěráka, współreżyser Tatusia (2004).

Zdeněk Svěrák (ur. 1936) – czeski aktor, scenarzysta, dramaturg, autor wielu zbiorów opowiadań dla dzieci i dorosłych (wydawanych także w Polsce) oraz liczonych w setkach tekstów piosenek. Ojciec reżysera, scenarzysty i producenta Jana (ur. 1965), dziadek montażysty Františka (ur. 1991) i aktora Ondřeja (ur. 2001). Z wykształcenia nauczyciel języka i literatury czeskiej. Laureat niezliczonej liczby nagród. Współtworzone przez niego filmy zdobyły Oscara i dwie nominacje. W 1967 roku współzałożył Teatr Járy Cimrmana, dla którego napisał wszystkie sztuki i w którym do dzisiaj występuje. Jako scenarzysta pracował z najlepszymi: Oldřichem Lipskim, Jiřím Menzlem, Vítem Olmerem, Ladislavem Smoljakiem i oczywiście synem Janem. Grał u wyżej wspomnianych, ale też u Věry Chytilovej czy Dušana Kleina.

partner sekcji