Viva Maria!

Czy istnieje lepszy symbol epoki niż Jeanne Moreau i Brigitte Bardot, wcielające się w dwie rewolucjonistki w przygodowym westernie? I to jeszcze autorstwa francuskiego reżysera, który stoi w rozkroku między kinem hollywoodzkim a estetyką rodzimych nowofalowców? Viva Maria! opowiada historię dwóch postaw wobec walki o wolność i równość, przybliżając w komediowy sposób nastroje z początków XX wieku, równie aktualnych w rozpolitykowanych latach 60. (a pewnie i dziś). Louis Malle przedstawia lewicowe dylematy w wersji pop, ubierając opór wobec dyktatury, kościoła i kapitału w kolorową estetykę. To kalejdoskop wrażeń – porywający scenami walki i pościgami, urzekający humorem, zachwycający bogactwem kostiumów i scenografii. Kino przebojowe, choć niepozbawione głębszej refleksji – nad ekranowymi heroinami, ale i samą rewolucją.

Michał Konarski

Louis Malle (1932–1995) – francuski reżyser, jedna z ważniejszych postaci powojennego kina europejskiego. Studiował politologię na Sorbonie, następnie kształcił się w IDHEC, a pierwsze doświadczenia zdobywał jako asystent Roberta Bressona oraz współtwórca dokumentów Jacques’a-Yves’a Cousteau, w tym nagrodzonego Złotą Palmą i Oscarem Świata milczenia (1956). Zadebiutował Windą na szafot (1957), a jego kolejny film Kochankowie (1958) wywołał skandal obyczajowy. Luźno związany z francuską Nową Falą (m.in. Zazie w metrze [1960]), wypracował własny eklektyczny styl – swobodnie poruszał się między gatunkami i tematami, pracując zarówno we Francji, jak i w Stanach Zjednoczonych.