Według prawa

Troje poszukiwaczy złota – dwóch mężczyzn i kobieta – zostaje odciętych od świata. Ich historia to oparta na noweli Jacka Londona poruszająca opowieść o ludziach wymierzających sobie nawzajem sprawiedliwość.

Według prawa to produkcja o jednym z najskromniejszych budżetów, za jaki kiedykolwiek zrealizowano film w Rosji. Mimo to powstało mistrzowskie dzieło sztuki, którego wartość tkwi przede wszystkim w jego minimalizmie. Obraz Kuleszowa można uznać za formalistyczne kino akcji, dramat psychologiczny w konwencji westernu lub eksperymentalne studium bigoterii. Jedno jest pewne, Lew Kuleszow potwierdza tu swoją klasę, nie tylko jako słynny założyciel szkoły montażystów, ale też jako wybitny reżyser, z wielką swobodą operujący konwencjami gatunkowymi i stylistycznymi.

Barbara Wurm / MFF Rotterdam

Katalog 11. MFF Nowe Horyzonty

Lew Kuleszow (1899–1970) – wybitny filmowiec i teoretyk filmu. Był profesorem i jednym z założycieli pierwszej na świecie szkoły filmowej (Moskiewskiej Szkoły Filmowej). Studiował sztukę w Moskwie. Po rozpoczęciu rewolucji w 1917 roku przyłączył się do bolszewików i wraz z ekipą nagrywał reportaże wojenne. Od 1943 roku pełnił funkcję rektora we Wszechrosyjskim Państwowym Instytucie Kinematografii im. S.A. Gierasimowa (WGIK), a Siergiej Eisenstein i Wsiewołod Pudowkin zaliczali się do grona jego studentów. Jako twórca radzieckiej teorii montażu Kuleszow był jednym z pierwszych teoretyków sztuki filmowej. Według niego istotę kina stanowił montaż, kontrastowe zestawianie kadrów – dla zilustrowania tej zasady przeprowadził swój słynny eksperyment, zwany efektem Kuleszowa.

Katalog 11. MFF Nowe Horyzonty