Zielona karta

Trzeci (po Samochodach, które zjadły Paryż i Hydrauliku) film Weira oparty na jego oryginalnym pomyśle i własnym (nominowanym do Oscara) scenariuszu jest tak naprawdę Hydraulikiem w wersji słonecznej i uśmiechniętej.

W Zielonej karcie raz jeszcze kobieta uosabiająca kulturowe wyrafinowanie zostaje zderzona z nieokrzesanym samcem o trudnym do odparcia uroku, mężczyzną jednocześnie fascynującym i przerażającym… Jednak jako że tym razem mamy do czynienia z komedią romantyczną – a w protagonistów wcielają się Andie MacDowell i Gérard Depardieu, oboje u szczytu wdzięku i charyzmy – tonacja jest radykalnie inna.

Brontë Parrish (MacDowell) jest aktywistką ekologiczną, która zrobi wszystko dla mieszkania z piękną oranżerią na dachu nowojorskiego apartamentowca – mieszkania, które zarząd budynku wynajmuje tylko małżeńskim parom. Georges Fauré (Depardieu) jest natomiast nielegalnym imigrantem z Francji, potrzebującym tytułowego pozwolenia na pracę w USA. Obie strony zawierają układ „coś za coś”, który tylko z pozoru wydaje się prosty.

Zielona karta ma wiele niezapomnianych momentów, na czele z perkusyjnym koncertem w nowojorskim metrze ze sceny otwierającej i z niezwykle poruszającym wykonaniem gospelowej pieśni Eyes on the Prize przez The Emmaus Group Singers w scenie finałowej, która zasługuje na miano bodaj najbardziej poruszającego zakończenia w historii rom-comów.

Michał Oleszczyk

Peter Weir (ur. 1944) – reżyser, scenarzysta i producent, jedna z kluczowych postaci australijskiej Nowej Fali. W latach 70. umocnił międzynarodową rangę rodzimej kinematografii, tworząc filmy wyróżniające się aurą tajemnicy, duchowości i niepokoju. Z kina autorskiego przeszedł do Hollywood, zachowując jednak własny ton: wciąż skupiał się na outsiderach, jednostce w konflikcie z systemem i na metafizycznym wymiarze rzeczywistości. Sześciokrotnie nominowany do Nagród Akademii Filmowej, laureat m.in. Honorowego Oscara (2022) i Złotego Lwa za całokształt twórczości (2024). Mistrz kina inteligentnego, a zarazem komunikatywnego, który nie rezygnując z artystycznej wrażliwości, potrafił dotrzeć do globalnej widowni.

partner sekcji

patron sekcji