Bratan

Historia 17-letniego Farrucha i siedmioletniego Azamata, dwóch braci mieszkających w małym tadżyckim miasteczku, wychowywanych przez babcię od czasu rozstania rodziców. Pewnego dnia chłopaki postanawiają wyruszyć do ojca, który mieszka w odległym mieście i pracuje tam jako lekarz w sanatorium. Wsiadają do niezwykłego pociągu, który wiezie ich przez Tadżykistan – przez wzgórza i góry, miasta i wioski – aż po granicę z Afganistanem. Po pełnej przygód podróży w końcu spotykają ojca.

Bratan jest pełnometrażowym debiutem Chudojnazarowa, nakręconym, gdy reżyser miał zaledwie 25 lat. Film wyróżnia się tym, co zwykle charakteryzuje znakomite kino: poczuciem przestrzeni, umiejętnie zbudowanymi postaciami, płynną narracją oraz doskonałymi czarno-białymi zdjęciami. Bratan był pokazywany na wielu prestiżowych festiwalach i zdobył liczne nagrody, m.in. Grand Prix na MFF w Mannheimie w 1991 roku.

Był to początek udanej kariery. Kariery prawdziwego magika światowego kina.

Veit Helmer

Bachtijar Chudojnazarow (1965–2015) – reżyser urodzony w Duszanbe, stolicy Tadżykistanu, który w tamtym czasie był republiką radziecką. Po pracy jako asystent reżysera został przyjęty do prestiżowej szkoły filmowej WGIK w Moskwie, gdzie zrealizował trzy krótkie metraże, zanim zadebiutował filmem fabularnym Bratan. W 1994 roku Chudojnazarow przeniósł się na stałe do Berlina, jednak nadal pracował w Azji Środkowej. Jego drugi film Kosh ba kosh, czyli gra w kości zdobył Srebrnego Lwa w Wenecji w 1993 roku, a trzeci – Księżycowy tata – odniósł międzynarodowy sukces kasowy. Przed swoją tragiczną śmiercią w 2015 roku Chudojnazarow stworzył imponujący dorobek wizualnie zachwycających filmów.