Droga

Ostatni film w karierze Yilmaza Güneya uznawany jest za jego magnum opus – stanowi bowiem podsumowanie artystycznych poszukiwań kurdyjskiego reżysera i powstał w wyniku wieloletniej walki z tureckim rządem. Tak się też złożyło, że pierwszą Złotą Palmę dla Ankary zdobył przedstawiciel represjonowanej mniejszości, który przez całą karierę krytykował przemoc polityczną ze strony państwa, uwidaczniał nierówności, podkreślał wagę sprawiedliwości społecznej. Droga powstała w trakcie pobytu twórcy w więzieniu i bezpośrednio się do niego odnosi, traktuje bowiem o pięciu Kurdach, którzy właśnie opuścili areszt. Na każdego z nich czeka odmienny, choć równie skomplikowany los. Film realizowano na odległość – Güney przekazał dokładny plan i uwagi współpracownikowi Şerifowi Görenowi, a ten wcielił je w życie. To miszmasz: gatunków, emocji, bohaterów i postaw wobec systemu, zrodzony z życiowych doświadczeń. Kino interwencyjne, ale nie doraźnie publicystyczne.

Michał Konarski

Yilmaz Güney (1937–1984)–kurdyjski reżyser, scenarzysta i aktor filmowy. Twórca głęboko zaangażowany politycznie, w swoich filmach portretował trudne życie klasy robotniczej i marginalizowanych społeczności. Jego kino łączy realizm społeczny z poetycką wrażliwością i oryginalnym podejściem do obrazu. Część swoich filmów realizował z więzienia, pracując ze swoim współreżyserem, Şerifem Görenem. Wspólnie zdobyli pierwszą w historii tureckiej kinematografii Złotą Palmę za film Droga (1982).

Şerif Gören (1944–2024) – turecki reżyser, scenarzysta i montażysta filmowy. Karierę rozpoczynał jako asystent Yılmaza Güneya. Po uwięzieniu Güneya realizował filmy na podstawie jego scenariuszy i koncepcji artystycznych. Wspólnie zdobyli pierwszą dla tureckiej kinematografii Złotą Palmę za film Droga (1982).